FAIR IN PUTTEN

Dit weekend waren we op de camping in Doorn. Zondag was onze trouwdag en Jan wilde een mooi sieraad voor me kopen. Maar ik ben zelf niet zo van de sieraden, wat ik heb,  draag ik ook altijd. Maar ik vind een kado altijd leuk natuurlijk dus wilde ik eens kijken bij Seizoen en Stijl. Laten ze nou toevallig met 3 kramen in Putten  op de fair staan hi hi.  Dus zijn we zaterdag  naar  Putten geweest. Het was een kleine maar gezellige fair. Alleen jammer dat het weer niet zo meezat. Ik vind dat altijd zo sneu voor degene die een kraampje hebben. De 3 kramen van Seizoen en Stijl waren echt geweldig. Wat hadden ze weer een mooie spullen.  Prachtige potten,  houten meelscheppen noem maar op. Maar mijn oog viel natuurlijk weer op iets groots natuurlijk. Een soort trapje dacht ik of zo'n baar waar de kaasdragers in Alkmaar mee lopen. Na wat wikken en wegen en het vriendelijke advies van Jose gingen we overstag.  Hij staat zo mooi en stoer te wezen bij ons thuis maar .........

na ik weet niet hoeveel foto's genomen te hebben kwam hij zo tevoorschijn. Helaas is het zo moeilijk om hem er goed op te krijgen.

Op de foto lijkt hij wat iel en het plaid lijkt wel roze maar het is een bestorven kleur roze (ooit eens bij Hoffz gekocht.)  Jose vertelde iets over de " draagbar"  vroeger  werden daar de varkens opgedragen.  (slik).


Maar ik heb nog wat gekocht 2 oude deurpaneeltjes. Ik heb ze aan de kop z'n kant boven de tafel gehangen en echt ik ben blij met  het resultaat.

 

Ik heb ze aan een rail hangen dus ik kan ze ook nog iets hoger hangen en dat zal af en toe ook wel gebeuren He?  Ons kent ons.

 

Ik wens iedereen een fijn en zonnig weekend toe. En degene die het moeilijk hebben heel veel sterkte.
Een lieve groet Anneke

Een druk en heerlijk weekend

Mijn buren hebben plannen om over een poosje het huis te koop te zetten. En zijn  druk bezig de schuur alvast leeg te halen. Ze hadden grof vuil gebeld. En ik zat op mijn gemak te kijken wat er zoal het huis uit ging. (je weet maar nooit he?)  4 afschuwelijke houten tuinstoelen een tafel en nog veel meer troep stonden op de stoep te wachten om opgehaald te worden. Ik zag een kandelaar die ik best wel leuk vond,  dus ik ging even kijken wat er allemaal lag.  Die stoelen waren eigenlijk zo gek nog niet maar om dat allemaal te gaan schuren zag ik ook niet zitten.

 Tja wat doe je dan. Ik ging weer naar binnen en zag dat er toch wel wat belangstelling  voor was. En ik begon een beetje nerveus te worden. Want misschien was er best nog wel wat van te maken. Ik weet niet wat me mankeerde..... maar ik ben samen met een "mopperende Jan" ze toch gaan halen. En vrijdag hebben we alle stoelen in de auto geladen op weg naar de camping. (zie je ons al zitten met een bomvolle auto)?
Daar hebben we alle losse delen geschuurd en  met een sterk ontvettingsmiddel (MARC heet het) ingesmeerd en geverfd. En zie hier het resultaat

Op één dag  hebben we alle 4 de stoelen geverfd ,  alleen de tafel moet nog gedaan  worden. De kleur lijkt blauw maar geloof me het is licht grijs. Wat een verfje al niet kan doen he?

Zaterdag zijn we ook nog even naar de fair in Putten geweest.  Daar stond Jose van Seizoen en Stijl met prachtige spullen. In mijn volgende blog laat ik zien wat ik allemaal bij haar gekocht heb.

Een lieve groet Anneke

HELP MIJN VROUW HEEFT EEN VERZAMELING

Met het schaamrood op mijn kaken wil ik jullie meenemen naar het kleinste kamertje. Als kind kreeg ik eens een oud  trekpoppetje van mijn oma. Later kocht mijn moeder er een op een antiekmarkt voor me. Geweldig vond ik ze (toen). Toen wij 20 jaar geleden dit huis kochten kwam ik de poppetjes weer tegen en wist niet zo goed wat ik er mee moest. Ik had een oud lijstje en daar hing ik ze in. Stond best leuk. Intussen hebben veel mensen gebruik gemaakt van mijn toilet. En wat dachten die mensen ach god die spaart trekpoppetjes. Intussen in het jaar 2013 hangt mijn hele toilet vol met die dingen. Van heinde en ver werden ze mee genomen. Laatst nam mijn zwager van de Luikse Markt nog wat poppetjes mee. Vorig jaar dacht ik weg met die troep en begon te ruimen maar sentimenteel dat ik ben elk poppetje had wel een verhaal. Veel heb ik gekregen van mensen die er al lang niet meer zijn. Dus ze hangen er weer. Slap van me he? hi hi.
Jullie zijn gewaarschuwd hier komen de foto's.

Zo hebben jullie een klein beetje een idee hoe het er uit ziet. De rest bespaar ik jullie.
Geloof me het is een volle boel daar.

Verder ben ik veel thuis op het moment. Probeer alles een beetje te verwerken. en ben wat aan het rommelen thuis.
Op tafel heb ik mijn blad gezet met allerlei kandelaren.

 

2 kandelaren staan te wachten op een kennis die ze mooi vond

Het lijkt net of ze op de uitkijk staan he?

 

 

Ik had nog een klein tinnen bordje die ik op de schouw gezet heb.

 

 

En gekeken wat ik op het tafeltje bij mijn lamp kon zetten

 

Dit is te iel

En dit is het ook niet helemaal. Ik ga gewoon nog even wat anders proberen.

 

Ik  probeer de draad weer op te pakken dat zien jullie wel he?

 

Lieve bloggers wat heb ik een lieve reakties van jullie gehad. Het voelde als een warme deken. Veel heb ik al persoonlijk bedankt maar ik wil toch alsnog iedereen bedanken voor de lieve berichtjes. Fijn dat jullie er voor me waren.

en dit symbolische bloemetje is voor jullie.

 

Een heel fijn weekend.

Een knuffel van mij.

Anneke

Ik wens iedereen een heel fijn weekend

VERDRIET

De pijn bij het verlies van een dierbare vriendin is dat wel te beschrijven?  Graag wil ik dit toch met jullie delen. Vorig jaar waren we altijd met zijn drieën.  Drie hartsvriendinnen. Overal gingen we samen naar toe. We hebben samen gelachen, gehuild en onze geheimen  gedeeld. Ze hebben me erg gesteund in een moeilijke periode in mijn leven.  Vorig jaar is geheel onverwacht een vriendin overleden. Samen deelden we  het verdriet en gingen zo goed en zo kwaad als het ging verder met ons leven. Tot een paar  maanden geleden, mijn andere vriendin ernstig ziek werd. En gisterenavond is ze overleden. Ik weet het, het hoort bij het leven maar het overlijden van een dierbare vriendin is erg ingrijpend. Het bloggen staat even op een laag pitje nu. Ik hoop dat jullie daar begrip voor hebben.
Een lieve groet Anneke

Voordat ik over de vrijmarkt vertel wil ik nog even iets anders kwijt. Ik ben al heel lang op zoek naar een stenen Ram. Maar overal is hij uitverkocht. Er is gewoon niet aan te komen. Een week of 2 geleden keek ik eens op MP en wat schetste mijn verbazing er stond een Ram te koop. Maar wel voor een heel lage prijs. Dus ik mailen dat ik wel belangstelling voor de Ram had.  Kreeg ik een mail terug met antwoord .... jij eerst betaal dan ikke Ram stuur.
Dus ja wat denk je dan.....  Eerlijk???  Nou daar trap ik dus mooi niet in. Maar stiekem keek ik steeds of hij nog te koop stond. En dat stond die.
Omdat de prijs zo laag was dacht ik..... ikke doene het hi hi.  De verzendkosten waren 12,50 euro omdat hij vrij zwaar was, maar daar wilde hij ook wel de helft van betalen.
Dus na hem betaald te hebben hoorde ik helemaal niets meer van hem dus dat was voor mij een bevestiging he?
Tot gisteren... TNT kwam een grote zware doos brengen en raad eens..... mijn Ram kwam daaruit.

Ik schaamde me echt oprecht voor mijn vooroordeel. Maar ik ben zo blij  ik heb hem echt voor een prikkie.

Maar nu de vrijmarkt die werd hier in de wijk gehouden. Ik had mijn fototoestel thuisgelaten want er stonden hoofdzakelijk kinderen met een kleedje. Ik hoopte iets voor mijn kleinzoon te scoren. Maar heb toch een paar leuke vondsten gekocht.

 

Een bonbonschaaltje met hele tere bloemetjes (volgens mij zijn het anjers)
voor 0,50 eurocent.

En bij hetzelfde kleedje zag ik dit zilveren stelletje staan.

Eierdopjes die wel nodig gepoetst moeten worden hoor. Daar heb ik 5 euro voor betaald.
Geen geld vond ik het.

En iets verderop zag ik deze grote mand die ik op de aanrecht zet, want ik kom altijd chronisch tekort aan ruimte. En zoals jullie zien ben ik ook al helemaal in de oranje stemming met mijn oranje wuppie. Hij wilde perse ook op de foto hoor. Nou ik moet jullie zeggen mijn dag was goed.
Nog een hele fijne zondag. Liefs Anneke

Een tuin zo klein als een postzegel

Eerst wil ik jullie even laten zien wat ik voor mijn verjaardag heb gehad. Ja die  heb ik ook al zo lang, hoor ik jullie denken. Maar ik had hem nog niet en Jan wist dat hij hoog op mijn verlanglijstje stond.
Ik zal er niet teveel aandacht aan besteden want ze zijn al zo vaak voorbijgekomen maar vooruit ééntje dan.

En vorige week waren we in Driebergen en daar zag ik dit hekwerkje staan.

We hebben net een heel klein muurtje waar hij mooi kon hangen.

Maar nu ons tuintje. Een tuin zo klein als een postzegel. Dus wij hebben hem niet volgestort met ZOAB maar geprobeerd er iets leuks van te maken.
Ik moet er wel even bijzeggen dat alles nog gesnoeid moet worden hoor. Dus klachten ander loket hi hi. Omdat de tuin zo klein is hebben we geprobeerd er twee kleine kamertjes van te maken. Dit "achterkamertje" ligt een tree lager dat de voorkant.  Hier hebben we een grote spiegel opgehangen.

Eén van de spiegels zie je in de linkerhoek. Op de voorgrond zie je nog aan beide kanten 2 hekwerkjes staan daar groeit de klimhortensia tegen aan. Door die afscheiding en dat kleine trapje zijn het echt 2 ruimtes geworden.  Dit is dus ons achterkamertje en dan gaan we nu met één stap naar de voorkamer.

Je ziet dat daar ook een spiegel hangt. En je ziet  een klein stukje van ons waterfonteintje in de spiegel.

 Tja dat is het dan eigenlijk wel helaas. Nog even een blik op de overkant.

 De Annabel die achter die potten staat  is nu natuurlijk helemaal gesnoeid dus zomers is dat wel even een ander gezicht. Aan de kant van de fontein staat een klimhortensia en het groen wat "nodig gesnoeid"moet worden is Hedera en Kamperfoelie. En nu is het nog wachten op de éénjarigen he?
Zeg eens eerlijk zijn jullie wel eens zo snel door een tuin(tje) gelopen?
Ik wens jullie nog een hele fijne zondag. En degene die het op dit moment moeilijk hebben wens ik heel veel sterkte toe.
Liefs Anneke

De zon vangen en knutselen

Vandaag heb ik een heerlijke dag met mijn kleinzoon gehad. Rick werd vanmorgen vroeg gebracht en zo'n dag is altijd genieten. Hij kwam stralend binnen want als hij bij ons is dan is het altijd feest. Mijn kleinzoon heeft een autistische stoornis. Hij heeft beperkingen op het gebied van sociale interacties en communicatie. Maar wat zo leuk is, hij kwam de kamer binnen en zag de zon op de schouw. Hij was daar helemaal door gefascineerd. Dus we hebben een mooie trommel gepakt en samen de zon gevangen. Zo die gaat mee naar huis zei Rick dolgelukkig. Want zo'n zon hadden we thuis niet. De ochtend hebben we doorgebracht in de speeltuin waar ik als kind ook altijd speelde. Je hebt daar echt zoveel attributen, maar Rick ziet dan bijvoorbeeld alleen maar de glijbaan en daar leeft hij zich helemaal op uit. Zijn belangstelling is beperkt. Wat me wel verdrietig maakt is dat hij totaal geen aansluiting heeft met andere kinderen. Hij heeft een taalachterstand en kinderen van zijn leeftijd begrijpen hem niet. Maar gelukkig heeft hij dat nog niet door. Na het plezier in de speeltuin zijn we gezellig pannenkoeken wezen eten en toen gezellig gaan knutselen met natuurlijk warme chocolademelk erbij. We hebben een paashaas van papier mache gemaakt. Is die niet leuk geworden? Hij was zo trots op het resultaat. Lieve bloggers dit heeft niets met wonen te maken maar ik laat een stukje van mezelf zien. Ik wens jullie nog een fijne dag, en wil jullie nog hartelijk bedanken voor de lieve reakties op mijn vorige blog Liefs Anneke